Thus
Organisaasje
Wedstrydagenda
Utslaggen
Fotos
Skiednis
Ynformaasje
Stipers
Keatskanon
Archyf 2010
Archyf 2011
Archyf 2012
Archyf 2013
Archyf 2014
Archyf 2015

Ferhalen

‘Moai om nei te sjen, noch leuker om te dwaan’

Pieter van Tuinen  kaatst weer in Amsterdam

Pieter van Tuinen (34) was afgelopen zaterdag aanwezig bij het NK Dames in Amsterdam. Als aandachtig toeschouwer zat hij langs de lijn te genieten van het spelletje. Het niveau viel hem alleszins mee. Naar zijn idee kaatsen de dames anno 2011 beter dan pak ‘m beet vijftien jaar geleden. Van Tuinen – woonachtig in Alkmaar en werkzaam bij Deloitte in Amsterdam – kaatst sinds kort zelf ook weer. Bij Kaatsclub Amsterdam heeft hij dit seizoen al enkele keren een balletje meegeslagen. „Ik krige lêst fan spieren wêr’t ik net fan wist dat ik se hie.”

De sympathieke Van Tuinen nam 8 jaar geleden afscheid van de kaatssport. Hij was toen nog maar 26 jaar. Toch had hij er toen al 9 jaar op het hoogste niveau opzitten. Van Tuinen won tweemaal de PC. In 1997 zegevierde hij met Rinse Bleeker en Chris Wassenaar en werd hij bovendien uitgeroepen tot koning. In 2001 was het wederom raak. Toen pakte hij samen met André Kuipers en Chris Wassenaar de krans.

Van Tuinen volgt het hedendaagse kaatsen op afstand. Hij checkt nog wel altijd even de uitslagen en bezoekt ook nog ieder jaar enkele partijen. De PC is daarbij vaste prik.
Hij geniet dan van opslagers als Gert-Anne van der Bos en vindt het leuk om oude bekenden te treffen en even met hen bij te praten. „Jo sjogge faaks deselde gesichten. Dat fielt fertroud.”

Als actief lid van Kaatsclub Amsterdam was Van Tuinen onder de indruk van de organisatie en de inzet van de vrijwilligers van de hoofdstedelijke kaatsvereniging. Het lijkt hem zelf ook wel wat om in de nabije toekomst als vrijwilliger – in wat voor functie dan ook – aan de slag te gaan bij een kaatsvereniging. Dat kan ook zomaar in Friesland zijn. Van Tuinen geeft toe dat Ús Heitelân meer en meer begint te trekken. Aan het Friesch Dagblad belooft hij om volgend seizoen eens deel te nemen aan een wedstrijd bij de 30-plussers. „Keatsen is moai om nei te sjen, mar noch leuker om te dwaan.’


Ee Prolongeert titel op NK Dames in Amsterdam

AMSTERDAM – KV De Trochsetters uit Ee, met Aukje van Kuiken, Sjoukje Visser en de vier maanden zwangere Froukje Wolters in de gelederen, won afgelopen zaterdag het NK Dames in Amsterdam. In een onderhoudende finale werd het Grou van Afke Hijlkema, Debora Oosterman en Nynke Sinnema met 5-3 en 6-2 verslagen. Daarmee prolongeerde Ee de titel.

Op de drie eerdere afdelingswedstrijden dit seizoen viel EE telkens buiten de prijzen. Op het NK in Amsterdam kaatste het partuur echter ijzersterk. Via Ried, Easterein, Franeker en een staand nummer bereikten Aukje, Sjoukje en Froukje de finale. Aukje van Kuiken sloeg uitstekend op en uit en werd prima geholpen door de puike voorinse Sjoukje Visser en de fanatieke en betrokken balkeerder Froukje Wolters, die geen hinder ondervond van haar zwangerschap. In de eindstrijd kwam kaatsvereniging It Wetterlân uit Grou met 2-1 voor. De Trochsetters uit Ee waren niet onder de indruk, kaatsten goed door en kwamen met 4-3 voor. Het achtste eerst bleek beslissend. Ee kwam 6-0 voor, zag Grou terugkomen tot 6-6, maar pakte door een verre bovenslag van Sjoukje Visser toch het bordje. Daarmee was het verzet van Grou gebroken.

Grou kwam in de finale door achtereenvolgens van Sint Annaparochie, Reahûs-Turns, Dronrijp en Boslward te winnen. Afke Hijlkema, vorig jaar gestopt als hoofdklasse-kaatster, stond de hele dag voor best op te slaan. Afhankelijk van de tegenstander was ze voorinse of achterinse.  Ze vervulde de  zware dubbelrol met verve. Gesteund door de ervaren Debora Oosterman en de jonge Nynke Sinnema kwam het partuur van Hijlkema tot de finale alleen in de eerste omloop even in de problemen. Tegen St. Anne toonde Afke Hijlkema op 5-4 en 4-6 haar klasse door eerst boven te slaan en op 6-6 aan de stuit de kleine kaats te behouden.

De derde prijs was voor het partuur van Bolsward. Tegen Grou konden Fenna Zijnstra, Géjanna Dijkstra en Feikje Bouwhuis in de halve finale geen moment aanspraak maken op de overwinning: 3-5 en 2-6.

Op enkele veegpartijen na    vier parturen keerden zonder eerst huiswaarts – werd er over het algemeen spannend gekaatst in Amsterdam. Zo waren de partijen in de tweede omloop tussen Boazum en Mantgum (5-5 en 8-6) en Leeuwarden en Franeker (5-5 en 2-6) bijvoorbeeld het aanzien meer dan waard.

Ook Franeker en Ee kaatsten in de derde omloop een boeiende partij om een plekje in de finale. Franeker kwam met 3-0 voor. Onder aanvoering van de sterke Aukje van Kuiken – achterin en voorbest op bij Ee – werd de stand weer gelijkgetrokken.
Op 4-4 en 6-6 zorgde Van Kuiken met een prachtige diepe zitbal voor de feitelijke beslissing in deze partij. Het werd uiteindelijk 5-4 en 6-4 in het voordeel van Ee.

Er werd gekaatst op een sportveld van het nagellnieuwe Ronald McDonald Centre in Amsterdam-Noord. Normaliter kaatsen de leden van Kaatsclub Amsterdam op sportpark De Eendracht in stadsdeel Nieuw-West. Deze velden waren dit weekeinde echter bezet door, jawel, beoefenaars van de frisbeesport. Op de alternatieve locatie, die zeker geen achteruitgang betekende, had kaatsclub Amsterdam zijn zaakjes uitstekend voor elkaar. Met een mooi sportveld, prachtige kleedruimtes en een luxe kantine hadden de kaatsters en bezoekers niets te klagen. 

Mooi verjaardagscadeau voor zwangere Froukje Wolters

Vorig jaar won Froukje Wolters op haar verjaardag het NK Dames. Samen met Aukje van Kuiken en Sjoukje Visser zegevierde ze afgelopen zaterdag wederom  op de bondspartij. Een bijzondere prestatie van Wolters, die vandaag (maandag 20 juni) precies 16 weken zwanger is van haar eerste kindje. Het was een mooi verjaardagscadeau bovendien. Gisteren werd ze 34 jaar.

Wolters ondervond geen hinder van haar zwangerschap, zo vertelde ze na afloop van de gewonnen finale. „Do sjochst wol oan myn smoarge knibbels, dat ik my net yn hâlden ha. Dat hoegde ek net. De natuer beskermet myn búk.” Wolters hield haar jongere maten Van Kuiken en Visser – ‘dy twa jonge blommen’ – scherp, zorgde voor sfeer in het partuur en voerde op verbale wijze regelmatig de druk op bij de tegenstander.  Zelf stond ze te genieten in het veld. „It wie in hiele reis fan IE nei Amsterdam, mar wy ha in prachtige dei hân.”

Waar Aukje van Kuiken tegen Franeker voor het beslissende gaatje zorgde, was het in de finale Sjoukje Visser die met haar bovenslag op 4-3 en 6-6 de deur voor Grou dicht deed. In het voorperk stond ze de gehele dag goed te kaatsen. „Troch dy boppeslach kamen wy in spul foar. Dat wie in wichtige slach”, zo zei Visser na afloop. „Wy keatsten super en ha ús titel prolongearre. Dit is geweldich”, glimlachte ze.

„Wy ha hjoed lekker keatst. Ek yn de finale gie it goed, mar de belangrike punten wienen foar harren”,
zei Afke Hijlkema van premiewinnaar Grou. Hijlkema stopte vorig jaar als hoofdklasse-kaatster. Ze heeft geen spijt van haar beslissing om de kaatswant in de wilgen te hangen. „Ik fyn it hearlik om net mear te moatten.”

Lolke Bierma, voorzitter van Kaatsclub Amsterdam, keek met een goed gevoel terug op een mooie kaatsdag. „All ends well”, zo zei hij, doelend op de natte start en het droge einde van het NK.
Bierma, die ook actief is als scheidsrechter, zit vol met ideeën en plannen. Hij wil met zijn Kaatsclub Amsterdam iedere drie jaar tenminste één spraakmakend evenement organiseren. „Yn 2014 melde wy ús wer.”

Sportpaar over Friese sporten

Oane en Renske: kaatsen én fierljeppen

Zij kaatst. Hij fierljept. En andersom. Zij wordt nog altijd beter en hoopt binnen afzienbare tijd het hoogste kaatsniveau te bereiken.  Hij kampt al twee jaar met blessureleed en moest in de fierljepwereld noodgedwongen een stapje terug doen. Zij en hij zijn Renske Terwisscha van Scheltinga (23) uit Reahûs en Oane Galama (25) uit It Heidenskip. Wis-In sprak het sportieve liefdespaar en maakte een verhaal over de verschillen en overeenkomsten tussen twee Friese sporten, doelstellingen en blessureleed.

Het is zondagochtend. Friesland ontwaakt langzaam. De temperatuur schommelt rond het nulpunt. Het is eind november en ‘It greidlân’ kleurt al wit. De rijp zit aan de bomen. Koning Winter komt vroeg dit jaar.  Wis-In trotseert de kou en koerst af richting Reahûs, waar het nog voor de klok van twaalven aan tafel zit met Renske Terwisscha van Scheltinga en Oane Galama. De interviewafspraak heeft plaats in het ouderlijk huis van Renske, een mooie woonboerderij aan de Franekervaart, net buiten de kom van het van het oudsher katholieke dorpje.

Oane en Renske zijn alweer drieënhalfjaar samen. Ze leerden elkaar kennen via Sytze, de broer van Renske, die bij Oane in de klas zat. In Kafé Bergsma in Easterein raakten Oane en Renske aan de praat. Van het een kwam het ander. Een van de dingen die ze  samen delen is hun passie voor sport. Zij kaatst op hoog niveau en hij fierljept in de topklasse. Naast het kaatsen heeft Renske het fierljeppen ook opgepakt en is Oane een regelmatige deelnemer aan de kaatspartijen in Reahûs en Turns.  It fierljeppen is net allinnich ûntsettend útdaagjend, it is foar my ek in aardiche ôflieding”, vertelt Renske. „It is goed om de sinnen te fersetten en dwaande te wêzen mei wat oars”. Sporters dy’t ek in oare sport ha foar de ôflieding,  binne faaks wer fris at se mei harren haadsport dwaande gean”, voegt Oane er aan toe.

Nipt verlies tegen PC-winnaressen
Renske kaatst met Margriet Bakker en Joukje Kuperus. Net onder de hoofdklasse vormt het drietal een van de sterkere formaties. Dat ze zich goed kunnen meten met de parturen op het hoogste niveau, bleek eerder dit jaar op de PC in Weidum. In de tweede omloop  moesten de latere winnaars Maaike Wind, Sjouke Visser en Afke Hijlkema alle zeilen bijzetten om de overwinning uit het vuur te slepen. Renske, Margriet en Joukje kwamen in het allesbeslissende eerst zelfs met 6-4 voor, maar moesten de overwinning toch aan hun tegenstandsters laten. Balen natuurlijk, al was deze partij voor Renske een bevestiging dat ze het de topparturen erg moeilijk kunnen maken. „
Alle reaksjes nei ôfrin dienen my ek wol goed. De minsken hienen genoaten fan de partij.”
Net onder de hoofdklasse is Renske een van de betere kaatsters. Dat was al zo toen ze nog achterinse was en dat is nog steeds zo nu ze als voorinse door het leven gaat. Vorig jaar maakte ze de keuze om van positie te wisselen. Ze legt uit waarom: „Ik woe graach mei Margriet (Bakker, red) keatse. Sy is ien fan de betteren en hat in protte talint, mar se woe graach efteryn it perk. Fandêr dat ik foarynse wurden bin.” Renske is blij dat ze de switch maakte. „It hat in goede kar west. Mei Joukje derby binne wy in folslein partoer. Ik merk derneist ek dat ik de lêste twa jier  better en stabiler wurden bin. Ik hie foarhinne wolris wat lêst fan de knibbels, wêrtroch ik minder searywurk dwaan koe. Dat ha ik no ûnder kontrôle, wêrtroch ik better trene kin”, vertelt Renske, die in Utrecht studeert en in het vierde jaar van de studie Fysische Geografie zit.

Hoofdklasse
Renske gaat in 2011 een poging wagen om met Margriet en Joukje het hoogste niveau te bereiken. Partuurtrainster Janny Yntema kan misschien de laatste stuwende factor betekenen. „Wy wolle in stap meitsje. Sy moat ús by de les hâlde. Sa no en dan ha wy in dip yn in wedstryd, dertroch meitsje wy it ússels muoilik. Sy kin ús der mei helpe.”
Renske ziet mogelijkheden voor haar partuur. Realistisch als ze is, geeft ze aan dat het lastig voor hen wordt als de toppers in de hoofdklasse een goede dag hebben. In dat geval valt er moeilijk van hen te winnen. Hebben zij echter niet de vorm van de dag, dan liggen er kansen. „ Wy binne in degelik partoer. Derom lizze der seker kânsen foar ús.” Oane, die aandachtig naar zijn vriendin zit te luisteren, knikt. „Joukje, Margriet en Renske binne ek noch jong. Sy ha noch in protte romte om troch te groeien.”

Blessureleed
Doorgroeien in de sport is iets waar Oane Galama de afgelopen twee jaar niet aan toekwam. Na een uitstekend seizoen in 2008 ging het mis. In de winterperiode ging Galama onderuit met zijn fiets. Hevige rugpijn was het gevolg. Hoewel hij last bleef houden, ging hij aanvankelijk door met sporten. Halverwege het fierljepseizoen 2009 kon hij niet meer. De prestaties vielen tegen en de rugpijn werd heviger. Hij gaf er tijdelijk de brui aan. In het najaar van 2009 werd hij geopereerd aan een hernia. In de tweede helft van het afgelopen seizoen begon hij weer met ljeppen.  „Dat gie ek noch wol aardich.  Ik wist my wer te pleatsen foar de topklasse en hearde sa wer by de beste acht ljeppers. Ik ha it NK en it FK meidien, dus dat wie ek prima. Mar nei it seizoen hie ik doch wer lêst. Ik bin wer troch de MRI-scan gien. It blykte noch net hielendal goed te wêzen.”

Voor Galama is het afwachten of hij in 2011 pijnvrij aan het fierljepseizoen kan beginnen.„ Ik bin no al in pear jier oan it kwakkeljen. Dat is net in soad wurch. Yn 2008 wie ik nûmer twa fan Nederlân. Ik hie in persoanlik rekord fan 19.80. Der wienen doe mar twa ljeppers dy’t in skerper p.r. hienen. As jo yn de top meidraaie kinne dan is it dreech om in stapke werom te dwaan. Dat is net altyd makkelik te akseptearjen. Jo witte wat jo kinne, mar jo binne net by machten om it der út komme te litten”, vertelt Oane, die vaak traint met zijn tweelingbroer Ysbrand, die ook uitkomt in de topklasse.

Tv-sport fierljeppen
Red Bull organiseerde in 2010 een spectaculaire fierljepwedstrijd in Utrecht. Er kwamen zo’n 15.000 toeschouwers op het evenement af. Galama is goed te spreken over de ontwikkelingen in zijn sport. „Fierljeppen is in sport fan dizze tiid. It is snel, it is spektakulêr en it is yn 1,5 oere klear. Dat sprekt minsken oan. It is ek geskikt foar televyzje. Minsken witte dalik wat de bedoeling is. Dat is by keatsen net sa. Boppedat is de bal net altyd like goed te folgjen.”
Galama ziet nog meer verschillen tussen kaatsen en fierljeppen. „Elkenien kin in stok beethâlde. It keatsen is yn oanfang muoiliker om te learen. Mar it ljeppen fan in technysk goede sprong is miskien wol wer lêstiger as it slaan fan in baltsje. Asto in heal jier goed treenst dan kinsto by it fierljeppen al oan wedstriden meidwaan. De basiseleminten fan de sport kinne jo snel oanleare. By it keatsen is it belangryk om op jonge leeftyd te begjinnen en dy te ûntwikkeljen. It fierljeppen is makkeliker om op te pakken.”

Renske als fierljepper
Dat laatste ondervond ook Renske. In 2010 deed ze voor het eerst mee aan wedstrijden op het tweede fierljepniveau. Haar record staat op 13 meter. Tijdens trainingen sprong ze zelfs al een paar keer verder. „
Myn doel lei heger. Ik woe graach yn de wedstriden in dikke 13 meter springe, leafst 14 meter. Op de trainings is dat wol slagge, mar net yn de wedstriden. Jo witte dat jo it kinne, mar it is muoilik om dy stok goed te setten. Jo ha mar trije kânsen. By eltse sprong moast ôfweagingen meitsje.”
Oane ging zo nu en dan kijken bij de fierljepwedstrijden van zijn vriendin. Soms fungeerde hij als coach. Volgens hem heeft ze goede stappen gemaakt.
It is knap gien mei Renske har fierljeppen”,aldus Oane, die de HBO-opleiding Milieukunde afrondde en ook al een Master Watertechnology op zak heeft. Hij begint in januari met een promotieonderzoek bij Wetsus in Leeuwarden.

Oane als kaatser
Oane begon ooit op achtjarige leeftijd te kaatsen in Workum, bij De Pripper. Hij kaatste tot zijn twaalfde en begon toen met fierljeppen. Hij is blij dat hij het kaatsen jaren later weer oppakte. „It wie jierren liden dat ik keatst hie. It moast wol wenne. Gelokkich bin ik wol atletysk, dus dan kinne jo wer wat kompensearje. Mar ik fyn it hartstikke leuk.”
Waar Oane Renske helpt met het fierljeppen, helpt zij hem waar mogelijk met het kaatsen. Dat lukt echter niet altijd legt Oane uit. „At jo mei iets dwaande binne, dan moatte jo dat ek fan út jo eigen gedachte dwaan en fan út jo eigen gefoel wat jo der by hawwe. At jo dan in bepaalde wei ynslein binne, dan moat jo dermei trochgean. Dan binne jo somtiden wol wat eigenwiis. Ik nim net alles mei wat der tsjin my sein wurdt.”

Hoewel fierljeppen zijn eerste sport is en blijft, is de snelheid van de ljepperij soms ook frusterend. Tijdens een wedstrijd kom je als ljepper nog niet eens een minuut in actie. Dat is bij kaatsen wel anders.  „Ik fyn fierljeppen spektakulêr om te sjen en moai om te dwaan. Mar asto trije kânsen hast en it giet trije kear net sa at jo it wolle dan is´t sa wer oer, wylst jo miskien wol yn foarm binne. It keatsen is in folle langer spul, mei mear eleminten. Jo ha ek wat mear kânsen om in fout goed te meitsjen. En it is in teamsport. Dat is ek wolris leuk. Jo kinne de taken ferdiele.” Fierljeppe is in egoïstyske sport. Yn de wedstriden ha jo neat mei oaren te krijen.” 

Bouke Poelsma

(Dit stik stie yn it jannewaris-nûmer fan Wis-In. Sa as jimme witte is Renske no ek ofisjeel haadklasser)

 
WEBDESIGN DIJKSTRA AUTOMATISERING